تبلیغات
راز سلامت - روش های آموزش بهداشت
 
راز سلامت
درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ : راضیه کیخایی
برچسبها
یکشنبه 6 آذر 1390 :: نویسنده : راضیه کیخایی

روشهای آموزش بهداشت:

روش آموزشی عبارت است از شیوه ای كه از طریق آن به ارائه آموزش برای فرد یا گروه هدف پرداخته می شود. از آنجایی كه آموزش بهداشت بیشتر برای گروه ها یا جوامعی كه نیازمند كسب آگاهی، تغییر نگرش و در نهایت تغییر رفتار هستند به كار میرود، با مقوله آموزش تحصیلی و آكادمیك كه بیشتر حالت رسمی دارد قدری متفاوت است و در آن بیشتر از روش های غیر رسمی كه دارای انعطاف پذیری و گزینه های بیشتر در روش تدریس هستند، استفاده می شود. در آموزش رسمی به وسیله ضوابط از پیش تعیین شده ای، ساختار آموزش و مطالب آموزشی در قالب چارچوبی كاملاً معین، تهیه می گرددند و آموزش در محیط های رسمی و تعریف شده آموزش (مانند مدارس و آموزشگاهها ) و در قالب روابط معلم و شاگردی یا سازمانی صورت می گیرد. مزیت عمده آموزش غیر رسمی آن است كه روش های خلاقانه و نوآورانه، بیشتر مورد ترغیب قرار می گیرند. با این حال شباهت های بسیاری بین این دو روش آموزشی ( رسمی و غیر رسمی ) وجود دارد و بسیاری از استراتژیهای آموزشی را می توان در هر دو شیوه بكار بست.

روش های آموزشی مختلفی را می توان در زمینه آموزش بهداشت مورد استفاده قرار داد و یك راه را برای تعیین اینكه كدام روش را می توان برای یك برنامه مشخص بكار برد، بررسی هدف از فعالیت آموزشی است. مثلاً روش های معینی وجود دارد كه برای آموزش اطلاعات جدید به مخاطب هدف، مناسب تر هستند، در حالی كه سایر روش ها می توانند برای تقویت یا گسترش دانش مخاطب در رابطه با موضوعی خاص، موثرتر باشند. بدین ترتیب تقسیم بندی های مختلفی را می توان در رابطه با روش های آموزشی ترتیب داد، لیكن در اینجا به دو مورد از آنها كه بیشتر در حیطه آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت كاربرد دارد اشاره می نماییم. یكی از این تقسیم بندی ها بر اساس نوع رسانه ای است كه برای آموزش بكار می رود و طبق آن،‌ می توانیم روش های آموزش بهداشت را به 4 گروه تقسیم نماییم كه عبارتند از:

·         روش های شفاهی:

روش هایی هستند كه در آنها ارتباط بین آموزش دهنده و آموزش گیرنده یك ارتباط مستقیم و حضوری می باشد یعنی ارتباط، بیشتر حالت رو در رو دارد. مانند: سخنرانی، سمپوزیوم، میز گرد، پرسش و پاسخ، فوروم، بحث گروهی، مشاوره، ایفای نقش و ...

·         روش های مكتوب: شامل استفاده از روش هایی است كه در آنها از رسانه های چاپی و نوشتاری استفاده می شود و ارتباط بین آموزش دهنده و فراگیر به صورت غیرمستقیم برقرار می گردد. مانند استفاده از رسانه هایی همچون: پمفلت، پوستر، تراكت، لیفلت، بروشور، خبر نامه، روزنامه دیواری و...

·         روش های الكترونیكی: روش هایی كه در آنها از رسانه های الكترونیكی برای آموزش استفاده می شود و نوع ارتباط حالت غیر مستقیم دارد. نظیر فیلم های آموزشی ویدیویی، نرم افزارهای آموزشی رایانه ای، اینترنت، رادیو، تلویزیون و..

·         روش های تركیبی ( چند رسانه ای ):

روش هایی كه در آنها از تركیب چند رسانه ای برای آموزش استفاده می شود. مانند یك جلسه آموزشی سخنرانی همرا با ارائه پمفلت، پخش یك میزگرد آموزشی از طریق تلویزیون و ارائه مطالب مكتوب آن از طریق اینترنت و ....

در تقسیم بندی دیگری كه در مورد روش های آموزشی وجود دارد، آنها را به سه دسته طبقه بندی می نمایند:

1)       روش های تجربی ( experiential ):

این روش ها امكان كسب تجربه را از طریق اطلاعات آموزشی فراهم می سازند و شامل فعالیت های عملی هستند كه از حواس مختلف بهره می برند. این روش ها برای آموزش اطلاعات جدید بسیار مناسب هستند. تحقیقات نشان داده اند كه هر چقدر مخاطب بتواند بیشتر با اطلاعات آموزشی تعامل داشته باشد، بهتر می تواند به یادگیری و نگهداری اطلاعات بپردازد. برخی از روش های تجربی عبارتند از: مطالعه موردی، روز میدانی، بازی ها، ایفای نقش، استفاده از نرم افزارهای رایانه ای، ویدیو تعاملی، كارگاه ها، آزمون موقعیت عملی و ...

2)      روش های تقویتی (reinforcement):

این روش ها موجب تقویت یادگیری و ایجاد انگیزه برای تداوم یادگیری می گردند، همچنین موجب تقویت اطلاعاتی كه فراگیر از قبل آموخته است یا دانسته های قبلی وی می شوند. برخی از روش های تقویتی عبارتند از: مقالات مجله ها، مطالب روز نامه ها، پیام های ارسالی از طریق دورنگار یا پست الكترونیك، بسته های آموزشی مطالعه در خانه، لیفلت ها یا آگهی ها، خبر نامه ها، برگه های حقایق، دفترچه ها و كتابچه ها، پوسترها و ...

3)      روش های تكمیلی (  integrative ):

 این روش ها برای فراگیرا امكان تشریح، بحث و كسب درك بیشتری را در مورد اطلاعات، فراهم ساخته و اطلاعات جدید ر با اطلاعات موجود تركیب می نمایند. با استفاده از این روش ها، فراگیران دانش عمیق تری را در مورد یك موضوع به دست می آورند. برخی از روش های تكمیلی عبارتند از: فرافكنی ( طوفان فكری )، بحث گروهی كوچك، كنفرانس، گردهمایی، بحث متقابل ( فوروم )، برگزاری جلسه، میزگرد ( پانل )، سمینار، سمپوزیوم، تله كنفرانس، بحث تلفنی، ملاقات در دفتر و ...


صفاری محسن، شجاعی زاده داود، غفرانی پور فضل الله، حیدرنیا علیرضا، پاكپور حاجی آقا امیر، نظریه ها، مدلها و روشهای آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت، انتشارات آثار سبحان، بهار 1388، 23-24

      





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
چهارشنبه 20 اردیبهشت 1391 10:38 ق.ظ
سلام
کار خوبی است موفق باشید می تونی به وبلاگ من لینک بشی
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :